<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><song><hymn_number>295</hymn_number>
<title>Çobanın Doksan Dokuz Koyunu Ağılda TY295</title>
<author>Tomas Cosmades, Ali Yazar</author>
<lyrics>[V1]
 Çobanın doksan dokuz koyunu ağılda,
 //  Ama biri yolu şaşırmış, gitmiş.  //
 Bozkır çok geniş, yoğun karanlık,
 Yürek yakıcıdır böyle yalnızlık.

[C1]
   Korku, ürküntü, meleme,
   Sağlı, sollu koşturuyor güçsüz koyunu.

[V2]
 Yetmez mi doksan dokuz koyun sana, Çoban?
 //  Ne çıkar ki sanki bir tek koyundan?  //
 Ayrılmasaydı bu sürüsünden,
 Kulak vermeliydi sesine senin.

[V3]
 Hayır, ben kesinlikle gitmeliyim kıra,
 //  Gelsin o da sürüye, güvenliğe.  //
 Yol çok uzundur, aramam gerek.
 Çoban çok yoruldu, boyandı kana.

[V4]
 Ey Çoban, nedir sende tüm bu kan izleri?
 //  Döktüm kanım' bulmaya koyunumu.  //
 Neden ellerin böyle yaralı?
 Taş ve çalı, diken kanattı beni.

[V5]
 Çobanı duydu koyun, Çoban da koyunu,
 //  Sevinç ile omuzuna kaldırdı.  //
 Gelin komşular, hep sevinelim,
 Buldum yitirilen bu koyunumu.

[C2]
   Mutlu gündür, mutlu gündür,
   Çoban çok, çok sevinçlidir,
   Koyun güvende.

[V6]
 Melekler çınlatıyor yerleri, gökleri,
 //  Coşku ile övgü yükseltiyorlar.  //
 Çoban sevinçli, koyun sevinçli,
 Çünkü bulmuştu O yitirileni.</lyrics>
</song>